![]() |
![]() |
![]() |
Soms: uitvloeimaat.
De vloeimaat wordt
gebruikt voor
betonspecie met een zeer vloeibaar karakter die toch niet ontmengt. De bepaling van de vloeimaat lijkt op die van
de schudmaat, alleen zonder de
tafel extra schokken te geven.
Bij bepaling van de vloeimaat vult men de zetmaatkegel met betonmortel. Nadat de
kegel omhoog is getrokken, vloeit de betonmortel vrij uit. De diameter van de uitgevloeide specie is de
vloeimaat. Hoe vloeibaarder de betonmortel, des te hoger de vloeimaat.
De codering is F1 t/m. F7 (de Engelse benaming is Flow vanwege
de uitgevloeide specie); vroeger werd ook van Slump Flow gesproken en
was de codering daarom SF. Voor een vergelijking van coderingen en
meer gegevens zie consistentieklasse.
De vloeimaten die bij de verschillende schalen betonspecie horen:
schijnbare volumieke massa [kg/m3] | vloeimaat [mm] |
> 1200 | 175 ± 10 |
> 600 t/m.1200 | 160 ± 10 |
> 300 t/m. 600 | 140 ± 10 |
< 300 | 120 ± 10 |
vloeimaat, methode (mebin): ![]() |
vloeimaat bij een hoogvloeibare betonspecie, meting (mebin): ![]() |
Zie ook milieuklasse, schudmaat,
trechtertijd, verdichtingsmaat,
watercementfactor, zelfverdichtend
beton, zetmaat.
Verg. Kajima- en box-tests, test
met de J-ring, V-trechtertest.